|
شبی آرام شبی بارانی و سرد
محرم یعنی ایستادگی؛ محرم یعنی پایداری؛
و محرم یعنی انتظار؛ و صحنه کربلا درس صبر و انتظار است... کربلا سرزمین قیام هفتاد و دو انسان است؛ انسان هایی که به گواهی تاریخ مهربان ترین و فداکارترین و باگذشت ترین های خلقت بوده اند. انسانیت داشتند و در برابر آرمانشان از زندگی ـ این وسوسه همیشگی بشر ـ از جان گذشتند. انسان هایی که تن به اسارت ندادند و با خون خود روان خویش را آزاد کردند: که آزادگی بزرگترین آرمان بشریت است. عاشورا، قیام عاشورا، نهضت عاشورا، هر کسی از گل رویت ثمری می خواهد ... از دم گرمه تو مولا اثری می خواهد.
دیدن روی تو چشم دگری می خواهد!!!!
یا عشق ادرکنی ای صاحب زمان ای مولای من پناه آورده ام مرا دریاب.......
در انتظار چه ایی ای خوب من اي كه هزار، هزار شمع در انتظار يك نگاه تو سوختند .
شوري است عشق تو و دلنشين غمي است به انتظار قدمهايت زيستن، بدان كه مصراع زندگيم با قافيه تو پايان خواهد يافت. بيا كه اگر تو بيايي تمامي شبهاي يلداي غم سپيده صبح را مهمان هميشگي دلم خواهد كرد... نميدانم آيا دل كوچكم تا ظهور تو در تكاپو است يا تا غروب آرزوهايش چيزي نمانده.... اما ... غمگينام و ميترسم كه دلم از جنب و جوش بيافتد و تو نيايي.... افسوس، من و كلمات مجنونم شايد روز آمدنت را نبينيم من به همه كساني كه آن روز تو را ميبينند و در دو سوي خيابانها قلبهاي سبزشان را به تو هديه ميدهند،حسوديم می شود. چشمی ده تا او را ببینم
(ازایلیا جان)
مي گويند:چشمهايي هست كه تو را مي بينند؛ دل هايي هست كه تو را مي پرستند؛ پاهايي هست كه به ياد تو دست افشانند ؛ دست هايي هست كه بر مهر تو پاي مي فشارند. مي گويند:تو از همه پدر ها مهربان تري. ميگويند هر اشكي كه از چشم يتيمي جدا مي شود ، بر دامان مهر تو مي نشيند. مي گويند ... مي گويند:تو نيز گرياني
اي باغ آرزو هاي من مرا ببخش كه آداب نجوا نمي دانم.
|
|
